Web- en eindredactie voor Studeer in Den Haag
Webteksten over de leuke én serieuze kanten van studeren in Den Haag voor de websites studeerindenhaag.nl en studyinthehague.com.
ANWB Reiz& Magazine
Interview over mijn reis in Zuid-Amerika, te lezen in het Reiz& Magazine, het grootste reisblad van Nederland en wordt uitgegeven door de ANWB.
Magazine SNP Natuurreizen
Tekst over BED&2DO voor het magazine van SNP Natuurreizen, de grootste specialist op het gebied van actieve en avontuurlijke reizen over de hele wereld.
Van de kaart: Maastricht
Maastricht – Voor een weekendje Maastricht is het prima, maar ook simpel overnachten op de hotelboot Botel, dobberend op de Maas. Ga de winkels in en kijk naar de prijskaartjes waar de 50% korting stickertjes op staan. Shop, shop, shop vooral totdat je erbij neervalt. Paradeer rond door de kleine, knusse straten en neem vooral een kijkje bij het Hofvijver voor de Kerstmarkt en het lichtfestijn. Lichtjes overal, want het jaarlijkse winterse evenement Magisch Maastricht (alleen eind november en heel december) is er weer! Proef het eten bij Van De Kaart en ga daarna voor een borrel bij café Forum. De dag erna bezoek je op je gemak de St. Pietersberggrotten. VVV Maastricht beplakt de stad overal met posters met de tekst “Maastricht: 7 dagen per week shoppen, cultuur en culinair genieten”. Maar is dat ook echt zo?
Hotel, botel, holiday inn
Het is het weekend tussen kerst en oud en nieuw. Maar twee weken van te voren hebben A. en ik onze slaapplek voor in Maastricht geregeld. We gaan slapen in het Botel, een boot aan de Maas dat kleine bedden heeft, erg gehorig is en waar de hygiëne onder de maat is volgens de recensies op Booking.com. Tja, we nemen hem alsnog. Voor één nacht: €32 pp inclusief toeristenbelasting en ontbijt (alleen in het weekend). Prima, want voor een overnachting in het weekend tussen kerst en oud en nieuw sta je algauw onder druk om een hotel te nemen die voor deze periode zijn prijzen heeft verdubbeld voor een bedrag van minimaal €80,- pp. In grote letters zeg ik ‘DE BALLEN’ tegen deze hotels en dan slaap ik maar ietwat in een kleiner bed met een vlekje.
Van het centraal station van Maastricht lopen we door de stationsstraat, de brug over en kijkend naar de Maas op zoek naar het Botel. Waar is het? Stilzwijgend kijken we elkaar aan en beginnen te lachen. Wat gaan we aantreffen?! Op de maasboulevard slaan we linksaf en lopen we naar een boot, waarvan we vermoeden dat dat onze slaapplek voor vannacht wordt. Naarmate we dichterbij lopen, zien we een klein bordje dat Botel ons verwelkomt om naar binnen te gaan. Loopbruggetje over, op naar het mannetje van de receptie die ons een beetje droog aankijkt. We betalen de kamer, Kamersleutelnummer 10 krijgen we aangeboden en we krijgen te horen waar onze kamer, de gedeelde toiletten en douche zijn.
Met nieuwsgierige ogen openen we kamer 10 en onze mondjes vormen een ‘o’ van verbazing. Inderdaad. Twee kleine eenpersoonsbedden, maar in een kleine, schattige cabine met één stoel, een wastafel, spiegel en twee ronde raampjes. Goed, de matrassen zijn niet gigadik, er zit inderdaad – dat er niet uitgaat denk ik – een vlek, je hoort je buren luid en duidelijk om 5 uur ‘thuis’ komen (tip: neem je mp3-player of oordoppen mee) en het Botel kan wel een likje verf gebruiken. Maar verder: je slaapt op een boot wat een geheel andere ervaring is vergeleken met de oh zo sombere en grauwe Crown Plaza schuin tegenover Botel. Dus we like! Tevens is het ontbijt met diverse broodjes, kaas, salami, ham, jam, hagelslag met thee en jus ook prima te doen.
Wintersale in Maastricht: 50% korting
Spullen droppen en op naar verkenning van de winkels! Ik ga allerlei kledingsstukken langs met prijskaartjes en stickers van 50% à 75% korting erop geplakt. Zo heb ik na enkele uren minimaal 3 winkeltassen in bezit, vol met kersverse kleding voor mijn kledingkast. Van boetiekjes tot aan de bekende merken claimen de winkelstraten. Maar ga je op zoek naar een leuke eigentijdse lunchtent voor een lekkere koffie en tegelijkertijd geen trekpleister voor toeristen is, dan kun je lang zoeken. Snak je naar een lekkere koffie? Loop dan even naar de Bijenkorf (Achter het Vleeshuis 26) toe, pak de roltrap naar de tweede etage en hang aan de Nespresso bar voor een versgemaakte kop koffie. En we lopen weg met waar-kun-je-lekker-eten tips van de aardige jonge Nespresso-dames. Gratis koffie en tips dus. Loop nog even naar het Vrijthof, waar je neus tegen de kerstmarkt, carrousel en het reuzenrad versiert met lichtjes, stuit.
Café Sjiek,1,5 uur wachten is echt niet zo sjiek
Café Sjiek (Sint Pieterstraat 13) schijnt de caféplek nummer 1 van Maastricht te zijn. Als we voor de Bijenkorf weer op straat staan, gaan we rechtsaf en meteen de eerste straat linksaf. Een zeer dodelijk straatje lopen we in en wandelen voor een lange tijd rechtdoor totdat we Cafe Sjiek ineens op een hoekje zien. We horen dat we minimaal 1,5 uur mogen wachten op een tafeltje om te kunnen dineren. Verschrikt kijken we elkaar aan en we kijken op de menukaart of we dat echt het wachten waard vinden. Hoofdgerechten als: gebakken bloedworst, quiche piece oftewel een warm taartje met witlof; blauwe kaas en zoervleis (“echt” paardenvlees) prikkelen onze smaakpapillen niet. Met een Jaq!-gezicht lopen we weg, snuffelend naar iets anders.
Van de kaart in Maastricht
Als we het Onze Lieve Vrouweplein naderen, zien we rechts van ons de nieuwe bar en keuken Van De Kaart (huisnr. 28) die sinds begin december 2013 zijn deuren heeft geopend. Onze ogen volgen het menu: carpaccio van zalm en rund, rolletje forel gevuld met zalm, pasta scampi, kogelbiefstuk, vegaburger en champignons escargots. Bingo! We doen de deur open en ondanks dat de meeste tafels bezet zijn, krijgen we toch een plekje voor ons tweeën. Een glas met Tomas Cusine Drac Magic malbec wijn uit 2012 (€4,60 per glas) is droog en vol van smaak. Heerlijk! Deze wijn is prima te combineren met de lekkere borrelhapjes peppadew met roomkaas, gemarineerde champignons (ietsje minder dat ze koud zijn) en de huisgemaakte tortilla’s met chilisaus en quacamole. Bij rode wijn hoort vlees, maar vanaf het begin heb ik al zitten te kwijlen toen ik de pasta met scampi’s op de menukaart zag staan. Het is dé tip van de dag, want het is een absolute aanrader!
Naborrelen in Forum en een grotbezoek
Vanaf het Lieve Vrouweplein het straatje Cortenstraat, dat uitkomt op de lange weg Hondstraat. Ga voorwaarts naar Sint Pieterstraat nr. 4 en ga naar binnen bij café Forum. Een bruincafé met locals van 25+, dat een prima plek is om de avond met een drankje goed af te sluiten. Tot slot, om je weekend Maastricht helemaal goed af te sluiten: bestel een kersenvlaai (chique versie: zeer groot stuk, perfect voor twee) en drink je kopje koffie bij Brasserie Bonhomme (aan de oever van de Maas) voordat je de bootrondvaart neemt om de St. Pietersberg grotten te bezoeken. Een weekend Maastricht kun je makkelijk vullen met shoppen, cultuur en culinair genieten. Meer dagen in Maastricht? Ho maar. Maar de stad heeft wel echt een extra kersttintje in december. Bezoek hem dan vooral als hij in december ‘magisch’ is.
Tel Aviv en zijn beste hummus, strandplek en bars
Tel Aviv – Er hijgt iets in mijn nek. Hard zoemend staat er een lange, brede, donkere windblazer achter me. Op het eentonige gezoem dansen mijn bruine manen in de lucht. Vrij. Een blote, gebruinde, haarloze en gespierde borst van een knappe donkerharige kerel komt in mijn beeld. Met zijn verschijning siert hij de populairste daar-is-altijd-wat-te-doenstraat Dizengoff. Hij kijkt me met zijn donkere ogen aan, glimlacht ondeugend naar me en loopt me voorbij. Maze! Hij passeert de twee kleine ventilatoren tegenover me. Subtiel komt er een windvlaagje met een lekker ruikende aftershave mijn kant op. Ik inhaleer diep. Ondertussen nuttig ik een cappuccino met een dik laag opkloppend schuim, bij Caffé Caffé op het kruispunt van de straten Nordau en Dizengoff. Het ultieme vakantiegevoel komt in me naar boven als ik bewust ben van de zonnestralen die in mijn huid prikken, terwijl – rechts van mij – een rij palmboombladeren lichtjes met de wind meeveren. De steeds harder wordende Hebreeuwse verhalen en gegiechel links van mij trekt mijn aandacht. De opgetutte en half ontblote knapuitziende blondine en brunette met wespentailles passeren mijn tafel in zeer korte rokjes en sexy hakjes. Waar de orthodoxe joodse mannen zich verschuilen in een zwart gewaad, een kippá op het hoofd, een flinke bos baard en bungelende pijpenkrullen bij hun oren, is toch echt de grote vraag. Ken, ik heb er nog geen één gezien. Welkom in de luchtbel van Israel: Tel Aviv!
Topsy Beach met zijn uitfloepende borsten, strakke onthullende speedo’s en let’s play matkot
Mijn zomerjurk zwiept op en neer als ik de palmbomen in de straat Nordau volg, vervolgens afsla bij de straat Havakuk en hem uitloop en zo binnen twee minuten de Middellandse Zee voor me zie. De locals en toeristen lopen met me mee of gaan de andere kant op. De Israëliers, de mannen voornamelijk goed stevig gebouwd en de vrouwen merendeels gehuld in een maatje 36 met een goed gevuld pakketje aan de voorkant, maar bescheiden aan de achterkant. Sommigen wandelen in een korte broek of jurkje. De anderen, in dit geval de vrouwen pronken met hun lijf in een felgekleurde push-up bikini waarbij de borsten met volle zichtbare kracht grrrrrauw! naar je brullen. De vele mannen daarentegen lopen met een strakke speedo om hun besneden edele delen kleinschalig te verbergen. Ik ontwijk het eerste gedeelte van het strand waar de meeste toeristen met gillende kleuters onder de parasols te vinden zijn. Ook het stukje hondenstrand waar de mens en een horde honden samen in zee spatteren, sla ik over en wandel verder richting de Topsy Beach/Hilton Beach, pal voor het Hilton Hotel. Slippers uit en de kleine korreltjes zand masseren de onderkant van mijn voeten. Het eerste contact met de zee is onverwachts aangenaam en hij verwelkomt me direct met zijn warmte. Maar ik raak gauw overrompeld. Maze! Ik zwem en ik hap naarstig naar lucht als ik de ene heftige golf na de andere in mijn gezicht krijg. Hierna rust ik op het strand, terwijl er op diverse plekken, allemaal bij mij in de buurt, 3 Israëlische tweetallen matkot spelen. Een razend populair tennis achtige strandspel voor man en vrouw waar je de bal zo vaak mogelijk dient over te slaan.
De matkotballenvrees en de beste hummus van Tel Aviv bij Abu Hasan
Tok! Mijn lichaam probeert een poging om in slaap Tok! te vallen, maar iets houdt me tegen. Tok! Het zijn de ballen die om mijn hoofd vliegen. In ietwat gespannen houding lig ik op het strand te wachten op het moment dat de bal op mijn hoofd afkomt. Bij iedere tok ben ik voor een milliseconde gerustgesteld, maar dat slaat direct weer om. Een knorrende maag leidt me af en even denk ik niet meer aan de heen-en-weer weggeslagen matkotbal. Ik stap op en ik wacht op het hoekje van Dizengoff en Nordau, totdat mijn Israelische reisbegeleidster Liat met de Kia Sportage mij ophaalt. Ze pikt me op en we rijden naar de Ha’ Dolfin straat en we stoppen voor huisnummer 1 waar Abu Hasan op ons wacht. Een niet al te groot en simpel restaurant waar alle houten zitplekken door locals bezet zijn rond een uurtje of 2. Palestijnse mannen rennen, schreeuwen de bestellingen naar elkaar door en binnen enkele minuten heb je al datgene wat je hebt besteld op tafel. Een half uur later is de tent voor 3/4 leeg en je hebt alle rust om van Abu Hasans hummus te eten. Onze tafel is nog vies van de vorige eters. De gezette, aardige serveerder komt al met een nat schoonmaaklapje naar ons toe. Voor je het weet is hij weer terug met borden vol met kersvers gemaakte hummus. Met op een ander bord: opgestapelde warme pitabroden. Bete’avon! Bij de eerste hap proef je direct de versheid van de kikkererwtenpuree. Drijvende olijfolie, beetje tahina, peterselie, een handvol pure kikkererwten en scherpe peper voor wat extra pit erbij maken de crèmekleurige puree met pita brood helemaal compleet. Tov! “Abu Hasan heeft de beste hummus in heel Tel Aviv.”, zegt Liat tevreden.
Waan je even in Italië bij Campanello Caffe en ga bij 223 langs voor hete cocktails
Langzaamaan verdwijnt de zon onder de horizon. De straatlampen gaan automatisch aan. Het nachtleven van Tel Aviv ontwaakt. Door de actieve hoge luchtvochtigheid die me ook niet in de avond laat rusten, heb ik een luchtig zomerjurkje aan om van het benauwde gevoel te kunnen ontsnappen. Maze! Voor een Italiaans diner in het hartje van Tel Aviv zit ik bij het Italiaanse Campanello Caffe op de hoek van Ben Yehuda en Nordau waar ik van een verlekkerde droge witte wijn nip. Een spontane dame met een ringetje door haar neus laat haar mondhoeken omhoog krullen als ze voor mijn tafel stilstaat. Mijn bestelde pasta heeft ze in haar hand. Macaroni met zwarte olijven en basilicum in tomatensaus. Voor een betaalbare prijs (totaal 70 shekels), relaxte, knusse sfeer en lekker in Tel Aviv Italiaans eten en drinken, dan ga je hier naartoe! De avond gaat door en Liat trekt aan mijn arm en neemt me mee naar de bar 223, straat Dizengoff. Een klein, bruin, warm café gespecialiseerd in cocktails. Een bardame met steil, donker haar en een streng gezicht komt onze kant op. Door haar kledingstijl – witte blouse, dikke zwarte bretels, kousenbanden om de armen en een zwart strikje voor de finishing touch – gaan we ongeveer 70 jaar terug de tijd in. Als ze ons de strawberry margarita en de spicy apple martini overhandigt, verrast ze ons met een glimlach. Lehaim! Hmm. Fris en oh zo lekker fruitig. De inhoud verdwijnt zo 2,2,3, door onze slokdarm. Want het is warm. Te warm. Ik mis het gehijg in mijn nek. Achter mij puft een miezerige miniventilator een karig windje onze kant op. Waar is de lange, brede, donkere windblazer als je hem nu echt nodig hebt?